Constructivisme


 * __ Constructivisme __**

Onderwijskundige theorie uit de laatste decennia van de vorige eeuw, die de nadruk legt op het feit dat studenten zelf hun eigen werkelijkheid construeren en zelf kennis en vaardigheden opbouwen. Onderwijzen is in deze visie het creëren van een leeromgeving, waarin de kans dat studenten zelf waardevolle en juist informatie opbouwen, maximaal is. '

Het constructivisme is de leerpsychologie achter het natuurlijk leren. Maar, wat is natuurlijk leren? De gedachte hierachter is dat leerlingen vooral leren door denkactiviteiten van zichzelf. Ze leren als ze nieuwe informatie kunnen koppelen met wat ze al weten.

We moeten uit vier leerpsychologen van deze stroming één leerpsycholoog kiezen die we vervolgens verder zullen gaan onderzoeken. Deze vier, John Dewey, Carl Frederik van Parreren, Carl Bereiter en Robert-Jan Simons, zijn hieronder kort beschreven.


 * John Dewey **

John Dewey leefde van 1859 tot 1952 en wordt gezien als de belangrijkste Amerikaanse filosoof en pedagoog van de vorige eeuw. Hij is wereldwijd bekend en zijn visie op het onderwijs heeft nog steeds veel invloed in het huidige onderwijs. Dewey leverde als reformpedagoog een beslissende bijdrage aan onderwijsvernieuwingen.

Hij heeft veel geschreven over verschillende pedagogische vraagstukken. Er werd door hem steeds de verbinding gelegd tussen opvoeding, onderwijs en democratisch burgerschap. Doordat hij hoofd was van een experimentele school in Chicago had hij veel praktijkervaring in een pedagogische omgeving.

De ideeën van Dewey worden nog steeds veel besproken in actuele discussies over samenhang in leerplannen, burgerschapsvorming in het onderwijs en maatschappelijke stages.


 * Carl Frederik van Parreren **

Carel Frederik van Parreren leefde van 1920 tot 1991 en was hoogleraar in de psychologische functieleer aan de Universiteit Utrecht. Voor hij als hoogleraar begon was hij lector in de leerpsychologie aan de Universiteit van Amsterdam. Hij hield zich vooral bezig met de studie van de onderwijsleerprocessen.

Hij wist zijn inzichten van de leerpsychologie goed om te zetten naar praktische toepassingen in het onderwijs. Zo ontwikkelde hij een eigen discipline "onderwijsleerpsychologie". Hij liet zich inspireren door onder meer Philip Kohnstamm, maar ook door een aantal Russische leerpsychologen, zoals Galperin en vooral Lev Vygotsky.

In 1988 publiceerde hij een boek ”Ontwikkelend onderwijs”. Daarmee legde hij de basis voor het ontwikkelend onderwijs. Twee jaar later schreef hij het boek “Leren op school”. Beide boeken zijn bestsellers geworden in onderwijskringen.


 * Carl Bereiter **

Carl Bereiter is professor aan de Universiteit van Toronto en is samen met Marlene Scardamalia mede-oprichter van het Instituut voor Kennis Innovatie & Technologie (IKIT). Hij is een lid van de US National Academy of Education en gaf al twee keer een college aan het Center for Advanced Study in de gedragswetenschappen, de meest recente voor deelname aan een studie van de cognitieve grondslagen van onderwijsvernieuwing.

Samen met Marlene Scardamalia, ontwikkelde hij CSILE, de eerste netwerksysteem voor samenwerkend leren. De huidige versie, Knowledge Forum, wordt gebruikt in innovatieve toepassingen wereldwijd op alle onderwijsniveaus, van lagere niveaus tot aan de universiteit. Hij heeft veel gepubliceerd over veel onderwerpen. Zoals instructie, cognitieve psychologie en pedagogische beleid.

Recente publicaties zijn ondermeer: " Education for the Knowledge Age: Design-centered Models of Teaching and Instruction" (in het handboek van “Educational Psychology”) " Toward research-based innovation" (in nieuwe modellen voor leren en innovatie, OESO), // beide in samenwerking met Scardamalia. //


 * Robert-Jan Simons **

Robert-Jan Simons is geboren op 15 mei 1949. Vanaf april 2001 is hij als hoogleraar “ Didactiek in digitale context ” verbonden aan de Universiteit Utrecht. Daar is hij leider van het expertisecentrum ICT en (hoger) onderwijs.

Sinds mei 2005 maakt hij deel uit van de "keur der wetenschap". Er zijn zo’n tweehonderd wetenschappers die hieraan meewerken, waaronder hij. Van deze wetenschappers zijn publicaties ingescand en in DAREnet opgenomen. DAREnet is gelanceerd als demonstratiemodel van het netwerk van repositories in Nederland.

Sinds september 2006 is hij hoogleraar-directeur van het IVLOS, lerarenopleiding Universiteit Utrecht. Tevens is hij onderwijsdirecteur van het ICO, Interuniversitair Centrum voor Onderwijsonderzoek. [Paul...] [Review MdeR en RdK 3-1-2011]

Bronnen: [|www.uu.nl] [|www.ikit.org] [|www.wikipedia.nl] [|www.natuurlijkleren.net] [|www.encyco.nl] http://leerpsychologie.wikispaces.com/Piotr+Galperin